به تعبیر یونگ، روانشناسی در درجه اول علم خودآگاهیست و در درجه دوم علم روان ناخودآگاه و بررسی روان ناخودآگاه به صورت مستقیم امکان پذیر نیست که ناخودآگاه واقعا ناخودآگاه است و ما فقط میتوانیم راجع به آثار و نتایجی صحبت کنیم که از ناحیهای در ذهن به این نام، نشأت گرفته است.
حدود یک سوم تا نیمی از حیات آدمی در وضعیتی ناخودآگاه صورت میگیرد.در دوران اولیه کودکی و نیز هنگام خواب و حتی دوران بیهوشی بعداز عمل جراحی و یا ضربههای مغزی،انسان وارد این قلمرو میشود.
با این حساب خودآگاهی در مقابل ناخودآگاه مانند پوستهایست از یک کره عظیم که درونش ناخودآگاه شخصی و جمعی قرارگرفته که از آن ناآگاهیم و در واقع فقط شواهد غیرمستقیمی داریم که از این ناحیه هشیاری ما صحبت میکند و البته بعضی شواهد علمی مبنی بر وجود آن ناحیه هم در اختیار داریم.
به دلیل پوستهای بودن و حجم کمتر خودآگاه نسبت به ناخودآگاه، خودآگاه در یک لحظه معین فقط مقدار کمی از مطالب مرتبط و همزمان را در خود دارد و مابقی مطالب راجع به هر موضوع در انباری ناخودآگاه میماند و ما فقط توسط توالی لحظات خوداگاه به تدوام و ادراک عمومی و آگاهی از جهان خودآگاه میرسیم و هرگز قادر نیستیم به تصویری از یکپارچگی و کلیت دست یابیم و مثل آنست که همیشه از یک شکاف باریک به موضوعات نگاه میکنیم و فقط از آن زاویه میتوانیم یک محدوده و یک لحظه ویژه را ببینیم و باقی تیره و تار است. در واقع ناحیه ناخودآگاه وسیع و پیوسته و ناحیه خودآگاه، محدود و لحظهایست!
بدین ترتیب یونگ معتقد است آنچه ابتدا به صورت واضح وجود دارد ناخودآگاه است و در واقع این خودآگاه است که از ناخوداگاه مشتق میشود. مثلا غرایض جزئی از ناخودآگاه هستند و از کودکی ما آغازمیشوند و کم کم فرایند خودآگاهی ما شکل میگیرد که این فعالیت آگاهانه به کوشش زیادی نیاز دارد!
برگرفته از کتاب اصول نظری و شیوه روانشناسی تحلیلی یونگ
پ.ن: به دلیل ابهام و حجم زیاد این مطلب و ذیق وقت و کمی حوصله اغلب خوانندگان، آن را کوتاه و خلاصه گذاشته ام، گرچه ادامه دارد...
سوال :
| جمعه 17 فروردین1386 ساعت: 21:16 | توسط:پاپتی | |||
| سلام...ها؟...بلاخره خودآگاهمون ه که ناخودآگاه ه یا ناخوآگاهمون ه که خودآگاه ه؟! :دی...علاقه مند شدیم!...می شه دست برد تو اون ناخودآگاه دنبال چیزی بگردیم؟!...یا حق... | ||||
|
وب سایت پست الکترونیک پاسخ: | ||||
ناخودآگاه از خودآگاه جداست و از ابتدای جهان، ناخودآگاه جمعی وجود داشته و بعد ناخودآگاه شخصی از دوران جنینی بوجود می آید و بعد ایگو به تدریج و با پیدا کردن آگاهی و عقل شکل می گیرد در حالیکه ناخودآگاه همچنان به طرز غول آسا و فوق تصور بزرگ می شود!
و شاید شیرینی این بحث به همین رمزآلودگی ناخودآگاه و سوال برای امکان دسترسی به آن باشد و من فکر می کنم نه به این راحتی و واضحی ولی بتوان چیزهایی را از ناخودآگاه پیدا کرد و یا به آن از طریق شواهد و آثار نگاه کرد که البته کاریست بسیار سخت اما شیرین(بعضی روانپزشگان متبحر برای بیمارانشان انجام می دهند و بعضی افراد متخصص و یا شهودی نیز برای خودشان و مراجعه کنندگانشان)!
